ویروس های چند جزئیبعضی از ویروسها، ترکیبی از تکنیکها را برای انتشار استفاده کرده ، فایلهای اجرائی، بوت سکتور و پارتیشن را آلوده می سازند. اینگونه ویروسها معمولاً تحت windows 98یا Win.Nt انتشار نمی یابند.
چگونه ویروسها گسترش می یابند؟
زمانی که یک کد برنامه آلوده به ویروس را اجرا می کنید، کد ویروس هم پس از اجرا به همراه کد برنامه اصلی ، در وهله اول تلاش می کند برنامه های دیگر را آلوده کند. این برنامه ممکن است روی همان کامپیوتر میزبان یا برنامه ای بر روی کامپیوتر دیگر واقع در یک شبکه باشد. حال برنامه تازه آلوده شده نیز پس از اجرا دقیقاً عملیات مشابه قبل را به اجرا درمیاورد. هنگامیکه بصورت اشتراکی یک کپی از فایل آلوده را در دسترس کاربران دیگر کامپیوترها قرار می دهید ، با اجرای فایل کامپیوترهای دیگر نیز آلوده خواهند شد. همچنین طبیعی است با اجرای هرچه بیشتر فایلهای آلوده فایلهای بیشتری آلوده خواهند شد.
اگر کامپیوتری آلوده به یک ویروس بوت سکتور باشد، ویروس تلاش می کند در فضاهای سیستمی فلاپی دیسک ها و هارد دیسک از خود کپی هایی بجا بگذارد . سپس فلاپی آلوده می تواند کامپیوترهایی را که از روی آن بوت می شوند و نیز یک نسخه از ویروسی که قبلاً روی فضای بوت یک هارد دیسک نوشته شده نیز می تواند فلاپی های جدید دیگری را نیز آلوده نماید.
به ویروسهایی که هم قادر به آلوده کردن فایلها و هم آلوده نمودن فضاهای بوت می باشند اصطلاحاً ویروسهای چند جزئی (multipartite) می گویند.
فایلهایی که به توزیع ویروسها کمک می کنند حاوی یک نوع عامل بالقوه می باشند که می توانند هر نوع کد اجرائی را آلوده کنند. برای مثال بعضی ویروسها کدهایی را آلوده می کنند که در بوت سکتور فلاپی دیسکها و فضای سیستمی هارد دیسکها وجود دارند.
نوع دیگر این ویروس ها که به ویروسهای ماکرو شناخته می شوند ، می توانند عملیات پردازش کلمه ها (word processing) یا صفحه های حاوی متن را که از این ماکروها استفاده می کنند ، آلوده می کنند. این امر برای صفحه هایی با فرمت HTML نیز صادق است.
از آنجائیکه یک کد ویروس باید حتماً قابل اجرا شدن باشد تا اثری از خود به جای بگذارد از اینرو فایلهایی که کامپیوتر به عنوان دادههای خالص و تمیز با آنها سرو کار دارد امن هستند.
فایلهای گرافیکی و صدا مانند فایلهایی با پسوند gif ، jpg ، mp3، wav،…هستند .
برای مثال زمانی که یک فایل با فرمت picture را تماشا می کنید کامپیوتر شما آلوده نخواهد شد.
یک کد ویروس مجبور است که در قالب یک فرم خاص مانند یک فایل برنامه ای exe یا یک فایل متنی doc که کامیپوتر واقعاً آن را اجرا می کند ، قرار گیرد .
HomePage Mr Dianat ----------- > http://ce.sharif.edu/~dianat/
گوگل ورژن بتاي نرم افزار شتاب دهنده خود را براي استفاده كابران در اينترنت براي ايجاد سرعت و كيفيت بيشتر معرفي كرد.
اين غول جستجوگر اعلام كرد كه با جديدترين ابزار خود هنگام بالا آمدن صفحات وب به طور قابل توجه اي در وقت صرفه جويي مي شود و سرعت آنلاين افزايش مي يابد.
شتاب دهنده جديد ابزاري است كه از شبكه كامپيوتري جهاني گوگل براي لود كردن سريعتر صفحات وب استفاده مي كند.
اين ابزار جديد گوگل Web Accelerator نام دارد كه گوگل از تعدادي متدهاي متمايز براي بالابردن سرعت مرورگرهاي وب كه شامل اغلب جستجوها مي شود استفاده مي كند.
گوگل با اين كار كاربران را از دست مندرجات غير ضروري نجات داده و سرعت را بيش از حد افزايش مي دهد.
در اين عملكرد فقط از پهناباند استفاده مي شود چون از تكنيك prefetching براي دانلود صفحات استفاده مي شود.
حجم:۱.۳۸ مگابایت
|
Cookies |
|
| ||||
|
| ||||||
|
|
|
| ||||
| ||||||
هشدار هشدار هشدار
اولین و مهمترین نكته كه در ساخت تصاویر جهت استفاده در وب باید مورد توجه قرار گیرد، فرمت و قالب بندی آنها است. دو فرمت فایل استاندارد تصویر كه در وب استفاده می شوند: فرمتGIF (كه سرنام كلمه های Graphics Interchange Format) و فرمت Jpeg(كه سر نام كلمه های Joint Photographic Exprets Group) می باشد. علاوه بر این دو قالب، قالب سومی نیز به نام PNG (كه سرنامه كلمه Portable Network Graphics) وجود دارد. به نظرمی رسد كه این فرمت بهترین فرمت ذخیره سازی تصاویر جهت وب می باشد. اما متاسفانه مرورگرهای قدیمی این فرمت را پشتیبانی نمی كنند. در صورت تمایل شما می توانید از این فرمت فایل استفاده كنید ولی توجه داشته باشید كه تمام مرورگرها نمی توانند فایلهایی را با فرمت PNG بخوانند.
یكی از چیزهایی كه هنگام ذخیره سازی تصاویر باید بسیار به آن توجه كنید محدودیت پهنای باند اینترنت می باشد. به صورتی كه شما برای انتقال یك تصویر زیبا با حجم 2 مگا بایت به یك مودم 8/28 نیاز دارید و مودم هایی با سرعت پایین تر هنگام انتقال این تصویر دچار مشكل می گردند. ولی این بدان معنا نیست كه شما نمی توانید یك تصویر بزرگ را در وب انتشار دهید، منظور این است كه كاربران اینترنت شاید برای نمایش یك تصویر4 مگابایت منتظر نمانند.
فرمتهای فشرده سازی در پایین آوردن حجم و اندازه قابل تا حد زیادی می توانند شما را یاری دهند بدوم این كه به كیفیت نمایش تصاویر صدمه ای برسانند.
فرمت JPEG
این فرمت با توجه به نیاز شما می تواند ایده آل ترین فرمت فشرده سازی باشد. این فرمت جهت ارسال تصاویر تمام رنگی استفاده می گردد، مخصوصاً كه در این فرمت می توانید 16 میلیون رنگ مختلف را نمایش دهید. فرمت JPEG اطلاعات رنگی تصویر را حفظ می كند اما از روش Lossy برای فشرده سازی استفاده می كند. برای ذخیره سازی تصاویر در فتوشاب با این فرمت شما باید مد رنگی تصاویرتان را به RGB تبدیل نمایید. لابد می پرسید چرا RGB ؟ زیرا مد RGB مد رنگی مورد استفاده برای تمام مانیتورهاست.
نكته: هر بار كه شما یك فایل تصویری را در فرمت JPEG ذخیره می نمایید مقداری از داده ها هنگام فرآیند فشرده سازی از بین می روند. این كار باعث ایجاد بلوكها و نوارهایی از رنگ در تصویرتان می شود. هیچ گاه تصویری كه دارای فرمت JPEG است را مجدداً با همان فرمت ذخیره ننمایید.
فرمتGIF
فرمت فایل دیگری كه شما می توانید جهت استفاده تصاویر در وب از آن استفاده كنید GIF است. تعداد رنگهای موجود دراین فرمت 256 رنگ می باشد. از این فرمت شما می توانید جهت ساخت تصاویر متحرك در Image Realy استفاده كنید.
فرمت PNG
در فتوشاب شما از دو نوع فرمت PNG جهت فشرده سازی تصاویر می توانید استفاده می كنید كه عبارتنداز: 8 بیت و24 بیت.
در فرمت 8-PNG از 8 بیت رنگ (2 به توان هشت) استفاده می گردد و بیشتر برای تصاویری كه دارای نواحی یكدست رنگ می باشند استفاده می شود. این فرمت خیلی خوب جزییاتی مانند نقشهای ترسیم شده، آرمها یا طرحهایی كه حاوی متن می باشند را حفظ می نماید.
نكته: اگر می خواهید كه افراد بیشتری از صفحه وب شما دیدن كنند از فرمت 8- PNG استفاده نكنید. زیرا مرورگرهای قدیمی این فرمت پشتیبانی را نمی كنند. فرمت 8-PNG از روش فشرده سازیIossless استفاده می نماید. در این روش هیچ داده از تصویر هنگام فرآیند فشرده سازی از بین نمی رود. اندازه تصاویر در این فرمت نسبت به فرمتGIF 10 تا 30% كوچكتر می باشد. در فرمت 24-PNG از 24 بیت (2به توان بیست و چهار) رنگ استفاده می شود و بیشتر برای تصاویری كه تغییرات شدت رنگ در آنها تدریجی است استفاده می گردد. شفافیت چند سطحی توسط این فرمت در تصاویر، پشتیبانی می گردد.
تقریباً برای انجام هر كاری در اینترنت نیاز به یك نوع از انواع آدرس های اینترنتی است. برای email فرستادن لازم است آدرس الكترونیكی طرف مقابل را بدانیم، برای مشاهده وب سایت یك شركت نیز باید آدرس و بی آن را بدانیم و...
به این ترتیب نیاز به آشنایی یا ساختار آدرسهای اینترنتی مشخص می شود چرا كه با دانستن منطقی كه در پشت این آدرسهای اینترنتی وجود دارد احتمال اشتباه كمتر پیش خواهد آمد حتی اگر طرف مقابل اشتباه كرده باشد؛ مثلاً در آدرسهای اینترنتی هیچگاه بین قسمتهای مختلف فاصله وجود ندارد. پس از این پس حتی اگر در جایی آدرسی دیدید كه در بین قسمتهای مختلف آن فاصله وجود دارد، متوجه باشید اشتباه در كجاست و آدرس را تصحیح كنید.
در قرارداد ارتباطی اینترنت (Protocol- IP Internet) از اطلاعات مربوط به آدرس های اینترنتی، برای ارسال داده ها از یك كامپیوتر دیگر استفاده می شود. هر آدرس IP بر روی اینترنت شامل چهار سری عدد است كه با نقطه از یكدیگر جدا می شوند- مثل44/53/187/64 هر كدام از این اعداد می توانند بین 0 255 متغیر باشند.
برای كامپیوتر فرقی نمی كند با عدد كار كند و یا با حروف، ولی برای ما كار با حروف راحت است چرا كه به خاطر سپردن آن ساده تر است. مشكل دیگری كه ممكن است پیش بیاید آن است كه ممكن است آدرس های IP ی یك سرور به دلایل فنی تغییر كند. مطلع شدن از این تغییر همیشه امكان پذیر نیست.
شركت SUN Microsystems سیستم نامگذاری (System Domain Name DNS) را اوایل دهه هشتاد میلادی به عنوان روش ساده تری برای ارتباط با آدرس ها گسترش داد كه ساختار فعلی آدرس دهی در اینترنت نیز به همین شكل است. در این ساختار هر سایت با یك آدرس حرفی مشخص می شود كه در این سیستم به IP ها تبدیل می شوند.DNS سلسله مراتبی از domain ها را كه در واقع گروهی از كامپیوترهای بر روی اینترنت هستند پایه ریزی می كند.
DNS به هر كامپیوتر روی شبكه یك آدرس اینترنت با نام domain می دهد كه به جای اعداد از حروف، كلمات و علامات قابل تشخیص استفاده می كند.Domain هایی كه در سطح بالای هر سلسله قرار دارند، فقط لیست ها و آدرس های domain های یك مرحله پایین تر از خود را دارند. به این ترتیب هر كامپیوتر بر روی شبكه یك آدرس اینترنتی می گیرد.DNS همچنین به كامپیوترهای متصل به اینترنت كمك می كند email خود را با تبدیل آدرس اینترنتی متنی به معادل عددی اش، به مقصد مورد نظر برساند.
یك آدرس اینترنتی از دو قسمت مهم كه به وسیله علامت@(at sign) از هم جدا شده اند تشكیل شده است.
مثال زیر نمونه ای از یك آدرس اینترنتی است:
Iranistitute.org @internet
قسمت اول آدرس ( سمت چپ علامت@ نام كار براست كه معمولاً اشاره به شخص یا بخشی دارد كه صاحب آن account است. قسمت دوم آدرس ( سمت راست علامت@ نام میزبان یا نام domain ی است كه نشان دهنده كامپیوتر بخصوصی است كه شخص از آنجا اشتراك اینترنت و یا host را گرفته است.
منتهی الیه سمت راست بخش domain در آدرس، نشان دهنده بزرگترین domain ی است كه شخص از آن جا آدرس دارد. رایج ترین domain كنونی در سطح دنیاcom. است كه مخففcommercial و به معنی سایت های تجاری است. البته com دیگر این معنی را از دست داده است و ممكن است هر كسی و به هر نحوی از آن استفاده كنند (مثل Iavasani.com) در رده های بعدی org. وnet قرار دارند كه به ترتیب مخفف organization (به معنی موسسه" وnetwork (به معنی شبكه) هستند در كنار این domain ها كه بدون محدودیت جغرافیایی عرضه می شوند و گرفتن آنها بسیار راحت استdomain های دیگری وجود دارند كه در اختیار گرفتن آنها تابع مقررات خاصی است. از جمله مقررات این domain ها آن است كه آن شخصیت حقیقی یا حقوقی در چارچوب جغرافیایی آن كشوری كه domain مربوط به آن است، فعالیت كند. این domain ها كه معمولاً دو حرفی هستند مخفف كشوری اند كه نماینده آن هستند. مثلاً ir مربوط به ایران،jp مربوط به ژاپن، uk مربوط به انگلیس،Cn مربوط به چین و ...
همانطور كه در ابتدا اشاره شد در مورد آدرس های اینترنتی نكاتی وجود دارد كه دانستن آنها به بهتر استفاده كردن آن منجر می شود، كه برخی از آنها در زیر آورده می شود:
- استفاده از حروف كوچك و بزرگ، تاثیری در كاربرد مورد نظر شما در اینترنت نخواهد داشت. ولی آن چه در اینترنت رایج است استفاده از كاراكترهای كوچك است.
- در آدرس های اینترنتی تنها اجازه استفاده از علامت خط تیره وجود دارد و مشخصاً حق استفاده از ویرگول و فاصله (space) وجود ندارد.
- در انتخاب اسم كاربری(username) و اسم domain به كوتاه و معنا داشتن عبارت انتخابی دقت كنید. این كار به حافظه سپردن آدرسemail وsite web شما را برای دیگران راحت ترمی كند.
استفاده از irdomain توصیه می شود، مشروط برآنكه از بوروكراسی اداری كه بر مرجع صادر كننده آن ( مركز تحقیقات فیزیك نظری به آدرسipm.act.ir) كم شود و مدت زمان كمتری صرف صدور آن شود. ( در حال حاضرصدورir.domain حدوداً یك ماه به طول می انجامد.)
|
||
|
|
|
